บทที่ 145 ทำหน้าที่แม่

“โอเคเพื่อน” ภูเบศก็เดินไปใกล้จนเทียนไขที่อยู่ปลายไม้ใกล้กับพลุแล้วเขาก็จ่อไฟไปตรงสายฉนวนเมื่อมันติดก็ถอยหลังไปยืนกับทุกคนเสียงพลุก็ดังกึกก้องพร้อมกับเสียงโห่ร้องของเพื่อนๆและแนวร่วมทุกคนมองพลุที่พุ่งขึ้นไปแตกกระจายบนท้องฟ้าหากเป็นกลางคืนน่าจะสวยเพราะกลางวันแสงสว่างมากเกินไปจึงเห็นไม่ชัด

“ฮ่าๆๆ / ฮ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ